منتظر تو مانده ام یا خودم؟

تا کی در پی اسم گردی؟ 

اگر مرد طالبی ، دل در طلب مسمی زن ..

از شب بو راهی تا رسیدن به شب بو نیست ،

در میان ابرها ...

·        امشب مهمان هنرمندی شاهکار باران کوثری و حسن معجونی ،

در میان ابرها بودیم .

چقدر زیبا بود . مثل یک کابوس قشنگ.

بوی مهربانی ، بوی ساز

بوی شب بوهای سر به ناز

خاطرات خفته اندر خواب آب

تاک های انبوه از انگور ناب

دشت های خاک زر ، باغ های پر نظر ،

باد رقصنده میان کاج ها ، آفتاب روشنی مهتاب ها،

...

  همه ش مال خودت!!

امروز چقدر هوا بوی تو رو میداد.

خیال کردم تو بر سرم سایه افکندی ...

ولی بخار روی شیشه بود.

با خودم گفتم

آنچه هستی تو همه تنهاییم ،

و انچه می ماند برایم همه تنهاییت.

این روزها هوا غیر قابل تنفس است …

می خواهم پنجره را باز کنم ،

وای!… امان از راز زندگی ،

     اشتباه فکر ، نادانی بشر .

 یک عشق خالی ،

 این تنها چیزیست که من به دنیا آورده ام ،

 این تنها استعدادم بود.

 کجا ایستاده ام ؟

یا تو به کجا می نگری ؟ به من یا بلندیهای فراز ،

من با تو از خود بی خود می شوم ، نابود می شوم ،

اگر ناچار باشم میان خیانت به کشورم خیانت به دوستم یکی را برگزینم ،

امیدوارم دل آن را داشته باشم که خیانت به کشورم را برگزینم.

تا گوشت و خون دارم دعا می کنم...

فطرت پست ما رویاهای خودش را دارد ،

تو متعلق به آن مزرعه ای که بادگیره ، اما حاصل خیز،

در نیمه راه در میان خلنگزار متروک و دریای نا مسکون ،

اینجا گهگاه تو باید پایین بیایی و من بالا روم ،

تا پیوند آسمانیمان را با دیداری پاره کنیم.

امروز دیدمت مثل همیشه ... ولی خوشحال شدم ،

لبخند تو آیینه رو وعده داد.

نمی دانم در این دالان هزار چهرگی شب بو کجا ایستاده؟

رنگ آسمان است یا دریا (مثل چشمهایش)

شاید رنگ آفتاب است من دلم تاریک

کاش می دیدم

شب بو تو می بینی یکبار بیا بگو...

اینجا عشق یعنی امروز نفرت یعنی فردا صبح

نفرتم را بر یخ می نویسم.