روی تختم می نشینم ،

از گوشه ی پنجره ی اتاقم که هر روز آسمان را

به هوای دریای آبی چشمان تو نگاه می کردم ،

امروز تار عنکبوت بسته بود ؛

شب بو جان !

عشقمان رنگ کهنگی گرفته مهربان ،

تویی که هر روز زیبا و زیباتر می شوی .

ومن که هر روز کهنه تر و فرسوده تر

عشق زیباست.

یقین دارم عاشق تویی که به زیبایی  رسیدی نه من!